Cykle planet

Jowisz decyduje więc o rozwoju, jego kierunkach i intensywności, o potrzebie wzrostu i ekspansji. Saturn natomiast dąży do nadania trwałej struktury wszystkim zdobytym dzięki Jowiszowi doświadczeniom, zmusza do ich konkretyzacji oraz odpowiedzialności za podejmowane przedsięwzięcia. Dzięki Saturnowi jowiszowy rozwój może się odbywać w zaplanowany sposób, nie prowadząc do nadmiaru lub marnotrawstwa. Dzięki Jowiszowi nie następuje zasklepianie się w sobie, zatrzymanie się w miejscu, wreszcie życie według raz ustalonych reguł i schematów. Oczywiście od horoskopowego rozkładu obu energii uzależniony jest potencjalnie sposób działania człowieka, od charakteru tranzytów zaś — rzeczywiste działania określające miejsce człowieka w społeczeństwie.

Człowiek z reguły znacznie szybciej doświadcza różnorodności życia niż potrafi wyciągać wnioski z tych doświadczeń. Jednakże blisko dwunastoletnia wędrówka Jowisza przez poszczególne znaki zodiaku oraz domy horoskopu oznacza roczny mniej więcej pobyt w każdym z nich. Jest to wystarczający czas do asymilacji odpowiednich doświadczeń. Dwunastoletni cykl Jowisza pozwala człowiekowi kilkakrotnie podejmować świadomy wysiłek kształtowania własnego rozwoju. Rzecz w tym, że stechnokratyzowany świat nie pozostawia przeciętnemu człowiekowi zbyt wiele okazji i czasu do osobistej refleksji nad kierunkiem i jakością takiego rozwoju.

Jeśli tranzyty Jowisza mogą spowodować, że zapominamy o czasowym wymiarze zjawisk i procesów, to tranzyty Saturna wyraźnie nam o tym przypominają. Ludzkie życie zamyka się najczęściej w trzech cyklach Saturna (odpowiadających czasowo jednemu cyklowi Urana), z których każdy posiada swoje odrębne znaczenie, związane z symbolicznym poziomem, na którym ujawnia się jego działanie.